എന്നെത്തന്നെ


 











പറഞ്ഞും കേട്ടും തേഞ്ഞുപോയ
വാക്കുകൊണ്ടാണ്‌ മേച്ചില്‍

പലകുറി കടഞ്ഞതാണെങ്കിലും
കഴുക്കോലാകാനുള്ള ഉറപ്പൊന്നുമില്ല
ചിന്തകള്‍ക്ക്‌

മാറാലയില്‍ തൂങ്ങിയാടുന്ന
വാഗ്ദത്ത ഭംഗികള്‍
എന്നത്തേയും പോലെ
ഏതു സമയത്തും വീണുമറയാം

ആദര്‍ശങ്ങള്‍ ഉത്തരമാകുമ്പോള്‍
മനസ്സ്‌ അനങ്ങാപ്പാറയാകേണ്ടതാണ്‌;
പക്ഷേ, 
കടുപ്പിച്ചൊരെഴുത്തില്‍
തകര്‍ന്നുപോകുന്നതാണ്‌ ചുമരെങ്കില്‍
തറച്ചൊരു നോട്ടത്തില്‍
അനുസരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നതാണ്‌
തൂണുകളെങ്കില്‍..
ഉത്തരത്തിനു താങ്ങാകില്ല

ദീര്‍ഘശ്വാസമൊരു കൊടുങ്കാറ്റാകാം
ഉലയ്ക്കുന്ന ഭയപ്പാടുകളില്‍ നിന്നും
അസ്വസ്ഥതയുടെ ഉറുമ്പുകൂട്ടങ്ങള്‍
ഓരോ കോശത്തിലും കവാത്തു നടത്താം

ഒടുവില്‍
തൊട്ടാല്‍ പൊടിയാവുന്ന 
നേര്‍ത്ത നാരുകളോ തുണ്ടങ്ങളൊ ആയി
മനസ്സില്ലാതെ, ഒരു ശരീരം പറന്നുപോകാം

തല നെഞ്ചിലേയ്ക്കു വളച്ച്‌
ദേഹം ചുരുട്ടിയൊതുക്കി
അമ്മയിലേയ്ക്കെന്നപോലെ 
ചുരുങ്ങിച്ചുരുങ്ങി
ഒരൊറ്റ കോശത്തില്‍
എനിയ്ക്കെന്നെ സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കണം

ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിനും കൈകൊടുക്കാതെ.

6 comments:

asmo said...

Chandni,
kavita nannayi. ashmsakal.

arifa said...

തന്നിലേയ്ക്കു തന്നെ ചുരുങ്ങിയൊതുങ്ങി.......

തൃണം പോല്‍ കുനിഞ്ഞു ജലം പോലെ മിണ്ടാതെയേറ്റു വാങ്ങാനായൊരു ജീവിതം!!!

sreejithariyallur said...

koottukaaree...oru paatu naalukalkku sesham oru nalla kavitha vaayichu...!!!jaadakalillaathe,araashtrreyathaye chodhyam cheyyaanulla aarjavam ushaaraayi...kavithayenna peril enthokkeyo ezhuthikkoottunnaverkkitayil ingane verittu nilkkaan kazhiyunnathil abhimaanikkuka...abhinandhanangal...!!!

kavanad said...

istappedutthiya nalla kavitha.


bhaavukangal suhrutthe

manichavakkad said...

chandhini kavitha vyichu valere nannayirikkunnu.aa aksharangalude
aalayil nninnum eniyumundakatte
vakkukalude dendukal....
njan 2 pravassyam vilichirunnu njagl baharainil erakkiya pavizha mazha enna kavitha samaaharathilekku kavithakku vendiyaayirunnu .
athu prakasanam cheythu. kyambilekk
varunnundo.

Manickethaar said...

നന്നായിട്ടുണ്ട്‌.....