കാലത്തിനോട് രണ്ട് കുത്തുവാക്കുകള്‍

 










  


ഒന്ന്
കൊഴിഞ്ഞു പോയ
നിന്റെ മുടിയിഴകള്‍
എന്റെ കുട്ടിക്കാലമാണ്

ഓരോ മുടിയിഴകളും

തിരഞ്ഞ്
പിച്ച വയ്ക്കുന്ന
കുഞ്ഞുപാദങ്ങളാണ്
ഇപ്പോള്‍ സ്നേഹം

നരച്ച് പോയ

നിന്റെ ഓരോ
മുടിയിഴകളിലും
അമ്മയുടെ
പേര് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്

മുടി രണ്ടും

മുന്നിലേക്ക് പിന്നിയിടുന്ന
ആ കാലത്ത്
നീയെവിടെയായിരുന്നു

രണ്ട്


ഒരു രാത്രിയില്‍

എനിക്ക് തണുക്കുമെന്നോര്‍ത്ത്
നീയൊരു പുതപ്പ് തന്നു

നിനക്ക് തണുത്തപ്പോള്‍

നിന്റെ അമ്മ
തന്നതായിരുന്നു അത്

ഈ പ്രഭാതത്തില്‍

മകള്‍
അത് പുതച്ചുറങ്ങുന്നു

നമ്മുടെ തണുപ്പ്

ഏത് വെയില്‍ കൊണ്ട് പോയി

6 comments:

asmo said...

Kaalamey ninakku nandhi.

പി എ അനിഷ്, എളനാട് said...

മാഷേ നന്നായി

ഉമേഷ്‌ പിലിക്കൊട് said...

കൊള്ളാം.....

kavanad said...

nalla kavitha.............aashamsakal

സിദ്ധീക്ക് തൊഴിയൂര്‍ said...

നിനക്ക് തണുത്തപ്പോള്‍
നിന്റെ അമ്മ
തന്നതായിരുന്നു അത്
ഇക്കാര്യം ഒരിക്കലും മറക്കരുത്..

S.V.Ramanunni said...

തുടർച്ചകൾ പാരമ്പര്യം, സംസ്കാരം , കർമ്മങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ മാത്രമല്ല. കാലാവസ്ഥ, പ്രതിരോധം എന്നിവയിൽ പോലുംതുടർച്ചകൾ ഉണ്ട്. അതല്ലേ പുതപ്പ് ചെയ്യുന്നത്. നല്ല സങ്കൽ‌പ്പം.